Het is alsof ze naast je op de bank zit – zo dichtbij en zo intiem klinkt de stem van Diamanda La Berge Dramm op haar cd Chimp die bij de verschijning in 2022 door de internationale pers met superlatieven werd ontvangen: ‘Surprisingly fresh’, ‘a pursuit of true artistry’, ‘a fascinating concept album’, ‘adventurous’, ‘a dreamlike album that has no precedents.’ De eenvoud waarmee Dramm spreekt, zingt en viool speelt en de luisteraar meeneemt in haar fantasiewereld, is betoverend en tegelijk kristalhelder.

Met simpele middelen – twee violen, een tafeltje, een lamp, een paar pedalen – creëert ze een kristalheldere intimiteit op het podium. Het publiek is getuige van de openbaring van Chimp’s geluidwereld : akoestische viool als eerste bron, de stem als overdracht, de elektrische viool faciliteert het allemaal. Niet meer dan dat – volstrekt minimal.

Maar het resultaat is maximaal, want Dramm put uit een rijke muzikale bagage, die resoneert in alles wat zij doet. Dramm is opgeleid als klassiek violiste, zij is thuis in de Amerikaanse avant-garde, kent de wereld van de nieuwe muziek van binnenuit en houdt van alternatieve popmuziek. Al deze invloeden komen terug in haar eigen muziek; niet zozeer als citaten of verwijzingen maar gefilterd tot een hoogstpersoonlijk idioom: direct en naturel.

Dramm is een intrigerende podiumverschijning en een groot muzikaal talent. Voor haarzelf is Chimp een mijlpaal omdat ze niet eerder een compositie schreef van deze omvang: tien nummers die in totaal 40 minuten duren. Een nieuwe uitdaging is de beslissing het materiaal nu om te vormen tot een liveshow, die de voor haar karakteristieke mengeling van subliem en spontaan.

De liedjes zijn gebaseerd op texten door de Britse avant-garde dichter Steven J Fowler, met wie Dramm een lange collaboratie heeft. De lyrics komen voort uit I Will Show You the Life of the Mind (on Perscription Drugs) en The Great Apes. Dramm brengt deze twee werken samen doormiddel van een impliciet beeld: de wereld van de wachtkamers omvouwt de wereld van de apen. De thema’s zijn concreet, maar hun uitwerking is hoog poëtisch waardoor Dramm’s muziek alle ruimte krijgt. De luisteraar wordt in text en geluid gebracht naar het jungle universum van de apen waar verschillende karakters wonen. Uiteindelijk worden we weer uitgespuwd naar de echte wereld. We horen muziek die ons doet denken aan het begin van de voorstelling. Alleen nu, met de apen in het vizier, bevinden we ons in een iets gekantelde realiteit.

Chimp duurt ongeveer 40 minuten. Daarna pakt Diamanda haar akoestische viool, die tot nu toe alleen liggend op een tafeltje bespeeld is. Deze aanvullende set bestaat uit variërend materiaal (John Cage, een folk liedje, een deel Bach). Lengte en inhoud worden bepaald aan de hand van de context waarin wordt gepresenteerd. Een soort extended toegift. In het hart van het Chimp project leven al deze geluiden. Nu eindigen we door ze te verzamelen in een realtime reflectie.